OpenStack σε γυμνό μέταλλο
Ένα μηχάνημα εδώ φτάνει με μια διανομή Linux, root, και μια κονσόλα που λειτουργεί όταν το δίκτυο δεν λειτουργεί. Το OpenStack δεν είναι μία από τις εικόνες που εγκαθιστούμε, οπότε το control plane είναι δικό σας να το αναπτύξετε και δικό σας να το λειτουργήσετε. Αυτή η σελίδα είναι ό,τι το υλικό και το δίκτυο θα κάνουν και δεν θα κάνουν από κάτω του, γραμμένο πριν παραγγείλετε αντί να το ανακαλύψετε μετά.
Τριάντα τρεις εικόνες μπαίνουν σε ένα blade κατά την κατασκευή: Ubuntu έως 26.04, Debian έως 13, AlmaLinux 8, 9 και 10, Windows Server έως 2025, VMware vSphere Hypervisor 7 και 8, και Proxmox VE 9. Το OpenStack δεν ήταν ποτέ μία από αυτές και δεν βρίσκεται στη φόρμα παραγγελίας. Αυτό δεν είναι ένα κενό για το οποίο ζητάμε συγγνώμη. Το OpenStack είναι μια ανάπτυξη, όχι μια εικόνα: η έκδοση, οι υπηρεσίες, ο driver δικτύου και το storage backend είναι αποφάσεις για το δικό σας cloud, και ένας προμηθευτής που θα τις έπαιρνε για εσάς κατά την εγκατάσταση θα τις είχε πάρει λάθος.
Οπότε η σειρά είναι: επιλέξτε μια διανομή που υποστηρίζει το εργαλείο ανάπτυξης, πάρτε root μέσω SSH περίπου μισή ώρα αφού εκκαθαριστεί η παραγγελία, και τρέξτε Kolla-Ansible, OpenStack-Ansible ή τα δικά σας playbooks εναντίον της. Ο πίνακας υποστήριξης του Kolla-Ansible ονομάζει Debian 13, Rocky Linux 10 και Ubuntu 24.04. Εμείς εγκαθιστούμε δύο από αυτά τα τρία. Το Rocky Linux 10 δεν είναι εικόνα εδώ, οπότε μια ανάπτυξη Kolla στο υλικό μας είναι μια ανάπτυξη Debian ή Ubuntu.
Κανείς στη Server Room δεν είναι σε επιφυλακή για έναν χαλασμένο agent ή μια αποτυχημένη αναβάθμιση. Η υποστήριξη είναι 24/7 για το μηχάνημα, τους δίσκους και το δίκτυο, και η γραμμή χαράσσεται εκεί. Καλύτερα να το διαβάσετε στη σελίδα παρά να το ανακαλύψετε κατά τη διάρκεια μιας διακοπής.
Η αρχιτεκτονική του παραδείγματος στον οδηγό εγκατάστασης δίνει στον controller και σε κάθε κόμβο compute τουλάχιστον δύο διεπαφές δικτύου. Κάθε μηχάνημα που πουλάμε έχει μία συνδεδεμένη θύρα. Δεν υπάρχει προϊόν δεύτερης θύρας, δεν υπάρχει ιδιωτικό VLAN και δεν υπάρχει cross-connect στον κατάλογο, οπότε η δεύτερη διεπαφή πρέπει να δημιουργηθεί στον host σε λογισμικό, και η κίνηση διαχείρισης, API και tunnel μοιράζεται το καλώδιο με την κίνηση των instances. Το quick start του Kolla-Ansible ζητά δύο διεπαφές, 8 GB μνήμης και 40 GB δίσκου ανά host· η μνήμη και ο δίσκος είναι ασήμαντα εδώ και η διεπαφή είναι αυτό γύρω από το οποίο πρέπει να σχεδιάσετε.
Αυτή είναι η πρόταση που πρέπει να διαβάσετε δύο φορές πριν παραγγείλετε. Αν ο σχεδιασμός σας χρειάζεται ένα απομονωμένο δίκτυο αποθήκευσης ή ένα management plane που η κίνηση των instances δεν μπορεί να δει, αυτό το υλικό δεν θα σας το δώσει, και το να το ανακαλύψετε τώρα δεν κοστίζει τίποτα.
Οι σειρές blade ProLiant βάζουν τους δίσκους τους πίσω από έναν ενσωματωμένο ελεγκτή δίσκων, οπότε το λειτουργικό σύστημα βλέπει έναν λογικό τόμο και ένα ζεύγος RAID 1 είναι ό,τι παίρνετε. Αυτό ταιριάζει σε έναν controller και ταιριάζει στο Cinder σε LVM. Δεν ταιριάζει στο Ceph: το project ζητά ολόκληρες συσκευές, και ένας ελεγκτής που τις κρύβει πίσω από έναν λογικό δίσκο είναι η διάταξη που κάθε έγγραφο Ceph και ZFS σας λέει να αποφύγετε.
Οι σειρές cartridge NVMe είναι η απάντηση σε αυτό. Το m510 και το m710x δεν φέρουν καθόλου κάρτα RAID, οπότε οι δίσκοι τους φτάνουν ακατέργαστοι και ένα OSD παίρνει τη συσκευή που θέλει. Είναι επίσης μικρά, που είναι το τίμιο σχήμα ενός πρώτου cluster Ceph: τρία cartridges κοστίζουν λιγότερο από ένα blade και σας μαθαίνουν περισσότερα.
Τίποτα παρακάτω δεν είναι πακέτο και τίποτα από αυτά δεν είναι απόθεμα. Κάθε σειρά κατασκευάζεται σύμφωνα με την προδιαγραφή που επιλέγετε και τιμολογείται από τον configurator, που είναι το μόνο μέρος όπου ένα σύνολο είναι έγκυρο.
| Ρόλος | Σειρές | Τι τον αποφασίζει |
|---|---|---|
| Controller, ή ένα μόνο all-in-one | D104, D105 | 32 GB έως ένα terabyte, ένα mirrored ζεύγος SSD πίσω από τον ελεγκτή δίσκων, και μια out-of-band κονσόλα. Η περίπτωση all-in-one θέλει τη μνήμη μάλλον παρά τους πυρήνες. |
| Compute | D105, D157, D158 | Τα instances περιορίζονται από τη μνήμη πολύ πριν από τους πυρήνες. Δύο socket φτάνουν ένα terabyte· οι σειρές τεσσάρων socket φτάνουν ένα terabyte και δύο terabytes, και δεν κοστίζουν τίποτα ανά socket για virtualisation επειδή δεν αδειοδοτείτε hypervisor. |
| Ceph OSD | m510, m710x | NVMe χωρίς ελεγκτή RAID μπροστά του, που είναι ό,τι ζητά το Ceph. Και τα δύο φέρουν κονσόλα. Ξεκινήστε με τρία. |
| Ένα εργαστήριο που μπορείτε να σπάσετε | m710x | Ένα cartridge, 32 ή 64 GB, NVMe, μια κονσόλα, και ένα κουμπί επανεγκατάστασης στο panel. DevStack σε ένα μηχάνημα στο οποίο δεν βρίσκεται κανείς άλλος, στην τιμή ενός μεγάλου εικονικού διακομιστή. |
Οι πόλεις διαφέρουν ανά σειρά. Τα D104, D105, D157, m510 και m710x είναι και στις πέντε: Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Σαν Φρανσίσκο, Άμστερνταμ και Βουκουρέστι. Το D158 είναι στη Νέα Υόρκη, στο Σαν Φρανσίσκο και στο Βουκουρέστι. Βάλτε τους κόμβους ενός cloud σε μία πόλη· τα tunnels δεν είναι φτιαγμένα για ένα άλμα πάνω από έναν ωκεανό.
Μια ανάπτυξη OpenStack διαλύει τη δικτύωση του host και την ξανασυναρμολογεί διαφορετικά, και το βήμα που την κάνει λάθος βγάζει το μηχάνημα από το δίκτυο μαζί της. Οι σειρές blade και τα cartridges m510 και m710x φέρουν μια out-of-band κονσόλα, προσβάσιμη από τον πίνακα ελέγχου, που σημαίνει ότι ένα κακό bridge είναι μια συνεδρία κονσόλας αντί για ένα ticket υποστήριξης. Τα μικρά cartridges, τα m300, m700, m710 και m710p, έχουν έλεγχο τροφοδοσίας και τίποτα άλλο, οπότε το ίδιο λάθος εκεί είναι επανεγκατάσταση. Η επανεγκατάσταση είναι self-service, απεριόριστη, και διαρκεί περίπου όσο η πρώτη κατασκευή.
Το υπόλοιπο της διάταξης είναι το ίδιο με οποιοδήποτε dedicated μηχάνημα εδώ. Το χαλασμένο υλικό αντικαθίσταται εντός τεσσάρων ωρών βάσει της συμφωνίας υπηρεσίας, δεκαπέντε συνεχόμενα λεπτά μη διαθεσιμότητας δικτύου κερδίζουν μια πίστωση, η χρέωση είναι μηνιαία χωρίς συμβόλαιο, και η πληρωμή τριών, έξι ή δώδεκα μηνών προκαταβολικά αφαιρεί 5%, 10% ή 15%. Δεν υπάρχει τέλος εγκατάστασης σε καμία σειρά παραπάνω.
Το 2026.1 Gazpacho είναι η τρέχουσα συντονισμένη έκδοση, που δημοσιεύτηκε την 1η Απριλίου 2026, και είναι μια έκδοση SLURP, οπότε μια αναβάθμιση μπορεί να μεταπηδήσει σε αυτήν απευθείας από το 2025.1 Epoxy αντί να περάσει από το 2025.2 Flamingo. Και οι δύο διανομές που εγκαθιστούμε φέρουν πακέτα αρκετά νέα για να την αναπτύξουν, και οι containerised αναπτύξεις δεν ενδιαφέρονται τι αποστέλλει ο host αρκεί ο host να είναι στον πίνακα υποστήριξης.
Ο ίδιος ο οδηγός εγκατάστασης του project λέει ότι είναι ένα έγγραφο εκμάθησης μάλλον παρά μια αναφορά παραγωγής, που είναι η σωστή προειδοποίηση. Ό,τι βάζουν οι άνθρωποι σε παραγωγή εδώ είναι Kolla-Ansible ή OpenStack-Ansible, και τα δύο θέλουν το ίδιο πράγμα από εμάς: μια καθαρή διανομή, root, και διευθύνσεις που συμπεριφέρονται.
Όχι. Φτιάχνουμε το μηχάνημα, εγκαθιστούμε τη διανομή που επιλέξατε και παραδίδουμε root και κονσόλα. Ό,τι βρίσκεται πάνω από αυτό είναι δικό σας. Αν προτιμάτε να αγοράσετε την ανάπτυξη αντί να τη φτιάξετε, προσλάβετε έναν integrator OpenStack και νοικιάστε το υλικό εδώ· αυτός ο συνδυασμός λειτουργεί και χαιρόμαστε να είμαστε το δεύτερο μισό του.
Όχι. Δεν υπάρχει VLAN, δεύτερη θύρα ή cross-connect για αγορά, οπότε κάθε κόμβος έχει μία δημόσια θύρα και μία διεύθυνση πάνω της, και η κίνηση διαχείρισης, tunnel και αποθήκευσης περνά όλη από αυτή τη θύρα. Κρυπτογραφήστε ό,τι έχει σημασία, χρησιμοποιήστε το firewall του host για να κρατήσετε τα endpoints του API και της βάσης δεδομένων κλειστά σε όλα εκτός από τις δικές σας διευθύνσεις, και αντιμετωπίστε έναν σχεδιασμό που προϋποθέτει απομονωμένο back plane ως σχεδιασμό για άλλο υλικό.
Οι επιπλέον διευθύνσεις IPv4 προέρχονται από το ίδιο /24 με την κύρια του μηχανήματος και φτάνουν στην ίδια θύρα, οπότε το Neutron μπορεί να δώσει μία απευθείας σε ένα instance ή να δρομολογήσει έναν ολόκληρο tenant πίσω από τον host. Η κλίμακα είναι δύο για $6 τον μήνα, τέσσερις για $18, έξι για $30 και οκτώ για $42 στις σειρές Scalable και τεσσάρων υποδοχών· το entry blade φτάνει στις τέσσερις και τα NVMe cartridges στις δύο. Πέρα από αυτό, τα instances ζουν πίσω από NAT στον host, κάτι που κάνουν οι περισσότεροι ούτως ή άλλως.
Στις σειρές cartridge, ναι. Τα m510 και m710x δεν έχουν ελεγκτή RAID, οπότε ένα OSD παίρνει την ακατέργαστη συσκευή NVMe που περιμένει το Ceph. Στα ProLiant blades οι δίσκοι βρίσκονται πίσω από έναν ενσωματωμένο ελεγκτή ως ένας λογικός τόμος, που είναι η διάταξη που η ίδια η τεκμηρίωση του Ceph λέει να μη χρησιμοποιείτε, οπότε αυτά είναι τα λάθος μηχανήματα για αποθήκευση και τα σωστά για όλα τα υπόλοιπα. Τρία cartridges είναι το μικρότερο cluster που αξίζει να έχετε.
Ένα, αν μαθαίνετε: ένα all-in-one σε ένα μηχάνημα είναι πραγματικό OpenStack και αποτυγχάνει με όλους τους ενδιαφέροντες τρόπους. Τρία είναι όταν γίνεται περιβάλλον στο οποίο μπορεί να βασιστεί κάποιος άλλος, με το control plane στο δικό του μηχάνημα και δύο compute nodes δίπλα του. Δεν υπάρχει ελάχιστη παραγγελία ούτε bundle, οπότε ξεκινήστε με ένα και προσθέστε το επόμενο όταν το πρώτο αποδείξει τον σχεδιασμό.
Στα blades και στα m510 και m710x ανοίγετε την out-of-band κονσόλα από τον πίνακα ελέγχου και το διορθώνετε, ακριβώς όπως θα κάνατε μπροστά στο rack. Στα m300, m700, m710 και m710p υπάρχει έλεγχος τροφοδοσίας και καμία κονσόλα, οπότε η ανάκτηση είναι επανεγκατάσταση, που είναι self-service, απεριόριστη και διαρκεί περίπου όσο η αρχική κατασκευή. Παραγγείλετε μια σειρά με κονσόλα αν το μηχάνημα πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για πειραματισμούς.
Όποια αναπτύξετε. Το 2026.1 Gazpacho είναι η τρέχουσα έκδοση, με ημερομηνία 1 Απριλίου 2026, και είναι έκδοση SLURP, οπότε μπορείτε να μεταβείτε σε αυτήν από το 2025.1 Epoxy με μία αναβάθμιση. Τίποτα στη δική μας κατασκευή δεν σας καθηλώνει σε μια έκδοση, και η επανεγκατάσταση του host είναι κουμπί και όχι αίτημα.
Ναι. Είναι δικό σας υλικό, δικός σας hypervisor και δικό σας cloud. Τα Windows guests χρειάζονται δικές σας άδειες, όπως θα χρειάζονταν οπουδήποτε. Αν το ερώτημα είναι τα μαθηματικά σε σύγκριση με την ενοικίαση από hyperscaler, αυτή η σύγκριση έχει τη δική της σελίδα.
Ένα racked μηχάνημα είναι live περίπου 30 λεπτά μετά την έγκριση της παραγγελίας, και μια κατασκευή κατά παραγγελία διαρκεί 4 έως 24 ώρες. Η χρέωση είναι μηνιαία, δεν υπάρχει συμβόλαιο ούτε ελάχιστη διάρκεια, και η ακύρωση από τον πίνακα ελέγχου τερματίζει την υπηρεσία στο τέλος του μήνα χρέωσης.
